من تلاش ميكنم پس هستم

لينك ورود به اشعار عطار

عطار - عطار نيشابوري - عطارنيشابوري - اشعار عطار - اشعارعطار - اشعار عطار نيشابوري - اشعارعطارنيشابوري - اشعارعطار نيشابوري - اشعارعطارنيشابوري - شعرهاي عطار نيشابوري - شعرهاي عطارنيشابوري - شعرهاي عطار - اشعار كامل عطار نيشابوري - شعرهاي عطار نيشابوري - تمام شعرهاي عطار نيشابوري - سروده هاي عطار نيشابوري - تمام سروده هاي عطار نيشابوري - وبلاگ عطار - وبلاگ عطار نيشابوري - وبلاگ عطارنيشابوري - وبلاگ اشعار عطار نيشابوري - وبلاگ سروده هاي عطار - منطق الطير - كتاب منطق الطير - اشعار منطق الطير - ديوان منطق الطير - اشعار منطق الطير اثر عطار - منطق الطير عطار - شعرهاي منطق الطير - الهي نامه - اشعار الهي نامه - اشعار الهي نامه اثر عطار - اشعار الهي نامه عطار - كتاب الهي نامه - ديوان الهي نامه عطار - بلبل نامه - اشعار بلبل نامه - كتاب بلبل نامه - ديوان بلبل نامه - اشعار بلبل نامه عطار - كتاب بلبل نامه عطار - اشعار ديوان بلبل نامه - خسرونامه - اشعار خسرونامه - اشعار خسرونامه عطار - ديوان خسرونامه عطار - اشعار ديوان خسرونامه - اشعار كتاب خسرونامه عطار - سي فصل - اشعار كتاب سي فصل عطار - اشعار سي فصل عطار - اشعار ديوان سي فصل عطار - سي فصل عطار - بيان الارشاد - اشعار كتاب بيان الارشاد عطار - اشعار ديوان بيان الارشاد عطار - بيان الارشاد عطار - بيان الارشاد اثر عطار - بي سرنامه - اشعار بي سرنامه - اشعار بي سرنامه عطار - اشعار كتاب بي سرنامه عطار - بي سرنامه اثر عطار - مظهر - اشعار كتاب مظهر اثر عطار - اشعار ديوان مظهر عطار - اشعار مظهر عطار - مظهر اثر عطار - مظهر عطار - فتوت نامه - اشعار فتوت نامه - اشعار كتاب فتوت نامه اثر عطار - اشعار فتوت نامه عطار - اشعار ديوان فتوت نامه - اشعار زيباي عطار - اشعار كامل عطار - وبلاگ اشعار كامل شاعران

لينك ورود به اشعار عطار

لينك ورود به اشعار عطار

حافظ - خواجه حافظ - حافظ شيرازي - خواجه شيرازي - خواجه حافظ شيرازي - اشعار حافظ - اشعار خواجه حافظ شيرازي - اشعار حافظ شيرازي - اشعار شيرازي - وبلاگ حافظ - وبلاگ شيرازي - وبلاگ حافظ شيرازي - وبلاگ خواجه حافظ شيرازي - وبلاگ خواجه شيرازي  - وبلاگ اشعار حافظ - اشعار كامل حافظ - غزليات حافظ - غزل حافظ - تمام غزليات حافظ - غزليات كامل حافظ - قطعات حافظ - قطعه حافظ - تمام قطعات حافظ - قطعات كامل حافظ - قطعه هاي حافظ - سروده هاي حافظ - تمام سروده هاي حافظ - رباعيات حافظ - رباعي هاي حافظ - رباعي حافظ - تمام رباعيات حافظ - رباعيات كامل حافظ - قصايد حافظ - قصيده هاي حافظ - تمام قصايد حافظ - تمام قصيده هاي حافظ - قصايد كامل حافظ - اشعار منتسب به حافظ - اشعار منتسب حافظ - شعرهاي حافظ - مثنوي حافظ - مثنوي سروده حافظ - ساقي نامه حافظ - ساقي نامه سروده حافظ  - اشعار ساقي نامه حافظ - اشعار كامل كامل خواجه حافظ - حافظ شيرازي - ديوان حافظ - اشعار ديوان حافظ - عكس حافظ - آرامگاه حافظ - كتاب حافظ - اشعار كتاب حافظ

لينك ورود به اشعار عطار

"براي جستجو در اشعار رضي الدين آرتيماني كليك كنيد"

ميرزا محمد رضي معروف به ميررضي آرتيماني از شاعران و عارفان مشهور زمان صفويه است كه در نيمه دوم قرن دهم هجري قمري در روستاي آرتيمان از توابع تويسركان به دنيا آمد. در ايام جواني به همدان عزيمت و در آنجا مشغول تحصيل شد و در سلك شاگردان ميرمرشد بروجردي درآمد. ميررضي به علت شايستگي وافري كه داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوي قرار گرفت و در جمع منشيان و ميرزايان شاه در آمد و به همين دليل بود كه داماد خاندان بزرگ صفوي شد. او در سال ۱۰۳۷ هجري قمري ديده از جهان فرو بست. او را در محل خانقاهش در تويسركان به خاك سپردند. از او حدود ۱۲۰۰بيت شعر به جا مانده كه معروفترين آنها ساقي نامه اوست.

  غزليات ( 94 غزل )

  قصايد ( كوي عشق - قصيده 2 )

  رباعيات ( 100 رباعي )

  مقطعات و غزليات ناتمام ( 20 شعر )

  مفردات ( 9 شعر )

  ساقي نامه

  سوگندنامه

  گوهر عشق

  ترجيع بند

زهي طروات حسن و كمال نور و صفا
كه از جمال تو بيناست چشم نابينا
كدام خوب علم گشت در جهان به وفا
تو از مقولهٔ خوبان عالمي حاشا
بهار عشق دل از ديده مبتلا گرديد
هر آن وفا كه توبيني بلاست بر سر ما
زدوده‌اند حريفان ز دل غم كم و بيش
بريده‌اند زبان غازيان ز چون و چرا
اگر تو مرد رهي در طريق عشق رضي
رَهي ز ميكده نزديك‌تر مدان به خدا

لينك ورود به اشعار رضي الدين آرتيماني

رضي الدين - آرتيماني - رضي الدين آرتيماني - اشعار رضي الدين آرتيماني - اشعاررضي الدين آرتيماني - اشعار آرتيماني - اشعارآرتيماني - شعرهاي رضي الدين آرتيماني - سروده هاي رضي الدين آرتيماني - شعرهاي آرتيماني - سروده هاي آرتيماني - وبلاگ رضي الدين آرتيماني - وبلاگ آرتيماني - اشعار كامل رضي الدين آرتيماني - غزليات رضي الدين آرتيماني - غزليات آرتيماني - غزل هاي رضي الدين آرتيماني - غزلهاي رضي الدين آرتيماني - قصايد رضي الدين آرتيماني - قصايد آرتيماني - قصيده هاي رضي الدين آرتيماني - قصيده هاي آرتيماني - قصايدرضي الدين آرتيماني - قصايدآرتيماني - رباعيات رضي الدين آرتيماني - رباعيات آرتيماني - رباعي هاي رضي الدين آرتيماني - رباعيهاي رضي الدين آرتيماني - مقطعات رضي الدين آرتيماني - قطعه هاي رضي الدين آرتيماني - مقطعات آرتيماني - قطعه هاي آرتيماني - مفردات رضي الدين آرتيماني - مفردات آرتيماني - تك بيت هاي رضي الدين آرتيماني - ساقي نامه - ساقي نامه رضي الدين آرتيماني - اشعار ساقي نامه رضي الدين آرتيماني - سوگندنامه - سوگندنامه رضي الدين آرتيماني - اشعار سوگندنامه رضي الدين آرتيماني - گوهر عشق - گوهرعشق - اشعار گوهر عشق رضي الدين آرتيماني - گوهر عشق رضي الدين آرتيماني - ترجيع بند رضي الدين آرتيماني - اشعار ترجيع بند رضي الدين آرتيماني - وبلاگ اشعار كامل شاعران - وبلاگ شعر - وبلاگ اشعار - وبلاگ شاعران معاصر - وبلاگ اشعار شاعران ايران - وبلاگ شعر ايراني

لينك ورود به اشعار رضي الدين آرتيماني

آنچنان داده عشق جوش مرا
كه ز سر رفته عقل و هوش مرا
عقل كلي شده فراموشم
بسكه ماليده عشق گوش مرا
نه چنانم ز مستي دوشين
كه كشيدن توان به دوش مرا
در خروشم ز شور چون دريا
نتوان ساختن خموش مرا
عاقبت مي‌پرستي تو رضي
مي فروشد به مي فروش مرا

شوري نه‌چنان گرفت ما را
كز دست توان گرفت ما را
ما هيچ گرفته‌ايم از او
او هيچ از آن گرفت ما را
هر گه بتو عرض حال كرديم
در حال زبان گرفت ما را
درد دل ما نميكني گوش
درد دل از آن گرفت ما را
هشدار كه صرصر اجل هان
چون باد خزان گرفت ما را
مرديم و ز كس وفا نديديم
دل از همه زان گرفت ما را
هر دوست كه در جهان گرفتيم
دشمن به از آن گرفت ما را
هر چند كه راستيم چون تير
او همچو كمان گرفت ما را
گفتيم كه بشكنيم توبه
ماه رمضان گرفت ما را
يا رب به زبان چه رانده بوديم
كاتش به زبان گرفت ما را
ديديم جهان بجز طرب نيست
ز آن دل ز جهان گرفت ما را
پا از سر ما نميكشد غم
گوئي به ضمان گرفت ما را
بس حرف كه بر رضي گرفتيم
بعضي سخنان گرفت ما را

خون شد دل پاره پارهٔ ما
مرديم و نكرد چٰارهٔ ما
داديم به كفر زلفش ايمان
شايد كه شود كفارهٔ ما
بنديم ز شكوه لب و ليكن
خون ميچكد از نظارهٔ ما
بااينهمه غم، نميشود آب
آه از دل سنگ خارهٔ ما
بستيم رضي لب و توان يافت
پيغام دل از نظارهٔ ما

نقابي بر افكن ز پي امتحان را
كه تا بيني از جان لبالب جهان را
چو در جلوه آيي بدين شوخ و شنگي
برقص اندر آري زمين و زمان را
بروي زمين مهروار ار بخندي
بزير زمين دركشي آسمان را
من از حسرت رويش از هوش رفتم
خدايا شكيبي تماشاكنان را
به دل زان نداريم يك مو گراني
كه بر سر كشيديم رطل گران را
بهارت دلا كس ندانست چون شد
بهر حال درياب فصل خزان را
فراموش كردند از مهرباني
چه افتاد ياران نامهربان را
از آن نام تو بر زبان مي نراندم
كه ميسوخت نام تو  كلام و زبان را
رضي اين چه شور است در نالهٔ تو
كه از هوش بردست پير و جوان را

چون مهر بر آي بام و ايوان را
بگداز چو موم سنگ و سندان را
امشب مه چارده ز خورشيدم
شرمنده نشد ببين تو عرفان را
در سينه هزار چاكم افزون شد
تا ديده‌ام آن چاك گريبان را
بنگر كه بهم چگونه ميجوشند
آن آتش لعل و آب حيوان را
بنشين كه ز كفر و دين بر‌آورده
سوداي تو كافر و مسلمان را
الماس بريز بر سر زخمم
خالي مكن از نمك نمكدان را
آن به كه ز شكوه لب فرو بنديم
بر هم بزنيم زور ديوان را
اي آنكه به سر هواي او داري
آغشته بخون ببين شهيدان را
چون نسبت او بجان توانم كرد
چون نيست به جان نسبتي جان را
از معركه بين كه طرفه، بيرون رفتند
كرديم چو امتحان حريفان را
عاجز  گشتي ور نه باشد از هوئي
ريزم به خاك خون خاقان را
كم فرصتي ار نباشد از آهي
بر باد دهيم خاك كيوان را
از ما بطلب هر آنچه ميخواهي
در فقر كن امتحان فقيران را
ديگر بخداي بر نداري دست
بشناسي اگر علي عمران را
برخيز رضي ازين ميان برخيز
با هم بگذار جان و جانان را