سرسري, گيرمه ميدانا,
عاشق, سندن يول ايسترلر.
قللاش ايله اوتورمادان,
ايمان اهلي, پول ايسترلر.
بو يولا گيرن اوتورماز,
حاق سؤزه حيلهقاتيلماز,
بوندا هئچ حيلهساتيلماز,
گؤوهريندن قول ايسترلر.
بير قيلي مين پاره ائدر,
بو يولو ايختييار ائدر,
شاهيم بير يول قورموش, گئدر,
يول ايچينده, يول ايسترلر.
شاه خطاي دئر: نئيلرسن,
هر موشكولي حل ائيلرسن,
آريسان چيچك اييلرسن,
يارين سندن گول ايسترلر!
سؤزونو بير سؤيلينين
سؤزونو ائدر ساب بير سؤز
پير نفسين دينلينين
يوزونو ائدر آب بير سؤز
بير سؤز واردير خالق ايچينده
دخي سؤز وار خولق ايچينده
اولمايا كي, دلق ايچينده
دئيسن چارقاداق بير سؤز
سؤز واردير كسديرير باشي
سؤز واردير كسر ساواشي
سؤز واردير آبولو آشي
بال ايلن ائدر ياب بير سؤز
سؤزونو ياخشي بيشيرگيل
ياخشي ئوس ايله دوشورگيل
يارامازيني شاشيرگيل
جانينا اولور داب بير سؤز
ايسترم گؤرييم ياري
بو رمزي آنلاگيل باري
هزاران اهلي-ايقراري
ائدر قارا تورپاق بير سؤز
شاه ختاي, آياتيندن
سؤزون سؤيله اوز ذاتيندن
اولمايا كيم, پير قاتيندن
سني ائده ايراب بير سؤز!
جان اولماز ايسه، سن تكي جانان يئتر منه
وصلين بو خسته كؤنلومه درمان يئتر منه
هيجرون جفاسي ائيله ياخوبدور بو كؤنلومي،
هر شب قاپوندا، ناله و افغان يئتر منه
ظلمت ايچينده، آب حيات ايستمز كؤنول،
لعلون، زلالي چشمه ي حيوان يئتر منه
زاهد! قووارايسن مني ميخانهدن بو گون!
روز ازلده يار ايله پيمان يئتر منه
گر چي،"خطايي"، گئتدي الوندن وصال دوست،
هر دم خيال ديده ده مهمان يئتر منه
گئتدي اول دلبر، بسي درد و بلا قالدي منه،
ني بلا، بل كيم، يوكوش جور و جفا قالدي منه
مونجا گلديم من گدايه هئچ عنايت قيلمادون،
ائشيگونده قالدوغيم دست دعا قالدي منه
مژده گلدي دلستانومدن كي، قتل اولدي رقيب،
شكر كيم، بيگانه گئتدي، آشنا قالدي منه
آنجه كوكب كيمي، ياش تؤكدي، غموندن گؤزلريم،
يئر ايله، گؤگ ايله، كيواندا باخا قالدي منه
اي "خطايي"! زولفو تك آريندي يوزدن زنگبار،
دلبر چين و ختن، خوب "ختا" قالدي منه
رخلرون مصحف، نيگارا! خط لرون اعرابلر
باخدوم، اول يوزون منه فتح اولدي يوزمين باب لر
ذرّه ايدوم، گون تكي، عالمده مشهور اولموشام
تا منه دوشدي سنون مهر رخندن تاب لر
گر سنون يوزون دگول عاشيق لر ايچون قبله گاه
پس ندن بولدي هلال قاشلارون محراب لر؟
تا سنون زولف و رخوني گورميشيم هر صبح و شام
گئجه- گوندوز، گريه دن گلمز گوزومه خواب لر
چين زولفون بندينه دوشدي "خطايي" خسته دل
شربت لعلوندور اونا قند ايلن عنّاب لر
بير بلادان قاچيبان يوز مين بلايا اوغراديم
بير زامان شاد اولماديم درد و بلايا اوغراديم
قان يوتوب هر لحظه بير درد و بلايا اوغراديم
نئيله ييم ائى دوستان من بي وفايا اوغراديم
شول فلكين گرديشى، هئچ وقت منى شاد ائتمه دى
خسته كؤنلوم بير بلادن، غمدن آزاد ائتمه دى
آيرى دوشدوم قووم و قارداشدان منى ياد ائتمه دى
من تكين بختى قارانى خانه ويران ائتمه دى
نئيله ييم ائى دوستان، من بى وفايا اوغراديم؟
گؤرسه لر احواليمى هر موبتلا ييغلار منه
آه و ناله مدن يانيب شاه و گدا ييغلار منه
دال ائديپ بيگانه لر هر آشينا ييغلار منه
رحم ائديب هر مفلس و هر بينوا ييغلار منه
نئيله ييم ائى دوستان، من بى وفايا اوغراديم؟
ائى خودايا ائيله دين غمدن صنوبرى نه حال
هئچ موسلمان اولماسين من تك غم ايچره موبتلا
لوطف ائديب يا خيضرى پئيغمبر مدد ائت سن منا
قالميشام دار و فنا ايچره گيريفتار و بلا
نئيله ييم ائى دوستان، من بى وفايا اوغراديم؟
( ترجمه فارسي )
بهر فــرار از يك بلا، افتــــاده ام در صد بلا
ناشــاد مــاندم هر زمــان، با درد و آلام و بلا
خون خوردم اندر دل بسي، در موج غم ها غوطه ور
گوئيــد با هر دوستي، گشتم اسيــر بي وفا
از گردش چرخ فلك، ناشاد ماندم هر زمان
با قلب مملو از غم و بيداد ماندم هر زمــان
در بند و دور از ياد هر، آزاد ماندم هر زمان
در حسرت يك خانه آباد ماندم هر زمــان
گوئيد با هر دوستي، گشتم اسيــر بي وفا
برحــال زارم مي كني، گريه اگر بيني مرا
از نالـه ام سوزد دل شهزاده و پيــر گـدا
گريد بر احوال دلــم، بيگـانه و هر آشنــا
آرد بحالم رحم دل، هر مفلس و هر بينــوا
گوئيد با هر دوستي، گشتم اسيـر بي وفـا
قد صنوبرسـاي من، از غم شده لام ايــخدا
هرگز نگردد مسلـمي چون من به غم ها مبتلا
اي خضر پيغمبر مـدد؛ بر حال من لطفي نمـا
افتــاده ام مهــجور در آلام و اصــــرار بلا
گوئيد با هر دوستي، گشتم اسيــر بي وفـا
لينك ورود به اشعار سهراب سپهري
سهراب - سپهري - سهراب سپهري - اشعار سهراب سپهري - اشعارسهراب سپهري - اشعار سهراب - اشعارسهراب - اشعار سپهري - اشعارسپهري - وبلاگ سهراب - وبلاگ سپهري - وبلاگ سهراب سپهري - اشعار كامل سهراب سپهري - اشعار كامل سپهري - زندگينامه سهراب سپهري - زندگي نامه سهراب سپهري - تصاوير سهراب سپهري - تصاوير سپهري - وبلاگ سهراب شاعر
لينك ورود به اشعار سهراب سپهري
سيف - فرغاني - سيف فرغاني - اشعار سيف - اشعار فرغاني - اشعار سيف فرغاني - اشعارسيف - اشعارفرغاني - اشعارسيف فرغاني - شعرهاي سيف فرغاني - سروده هاي سيف فرغاني - وبلاگ سيف فرغاني - وبلاگ فرغاني - وبلاگ سيف - وبلاگ شعر - وبلاگ اشعار كامل شاعران - وبلاگ اشعار شعرا - وبلاگ شاعران معاصر - وبلاگ شاعران كهن - وبلاگ غزل - وبلاگ قصيده - وبلاگ شعر نو - غزليات سيف فرغاني - غزلهاي سيف فرغاني - غزل هاي سيف فرغاني - قصايد سيف فرغاني - قصايدسيف فرغاني - قصيده هاي سيف فرغاني - قطعات سيف فرغاني - قطعه هاي سيف فرغاني - رباعيات سيف فرغاني - رباعي هاي سيف فرغاني - اشعار كامل شعرا - وبلاگ اشعار كامل شعرا
"براي جستجو در اشعار سيف فرغاني كليك كنيد"
سيف الدين ابوالمحامد محمد الفرغاني
از شاعران عاليقدر نيمه دوم قرن هفتم و اوايل قرن هشتم هجري است. وي بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتي در آذربايجان و بلاد روم و آسياي صغير به سر برده است. به طوري كه از آثار او استنباط ميشود وي اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به كسب كمالات معنوي و سير و سياحت پرداخته است. مجموعه اشعار او از غزل و قصيده و قطعه و رباعي حدود ده الي يازده هزار بيت است. وي ارادتي وافر به سعدي داشته و بين آن دو مكاتباتي نيز بوده است. اين شاعر بزرگوار در سال ۷۴۹ هجري در يكي از خانقاه هاي آقسرا وفات يافت. قصيده او كه با مصرع «هم مرگ بر جهان شما نيز بگذرد» آغاز ميشود و گويا خطاب به مغولان مهاجم سروده شده از اشعار معروف اين شاعر آزاده است.
احمد - پروين - احمد پروين - احمدپروين - اشعار احمد پروين - اشعار احمدپروين - اشعاراحمد پروين - اشعارآقاي احمد پروين - وبلاگ احمد پروين - وبلاگ اشعار احمد پروين - اشعار كامل احمد پروين - غزليات احمد پروين - غزليات پروين - غزلهاي احمد پروين - غزل هاي احمد پروين - سروده هاي احمد پروين - شعرهاي احمد پروين - زندگينامه احمد پروين - بيوگرافي احمد پروين - دوبيتي هاي احمد پروين - دوبيتيهاي احمد پروين - دوبيتي هاي احمدپروين - غزليات احمدپروين - مثنويات احمد پروين - مثنويات احمدپروين - مثنوي هاي احمد پروين - مثنوي هاي احمدپروين - مثنويهاي احمد پروين - مثنوي هاي احمدپروين - شعرهاي آزاد احمد پروين - شعرهاي آزاد احمدپروين - شعرهاي نو احمد پروين - عكس احمد پروين - وبلاگ اشعار كامل شاعران - وبلاگ شعر - وبلاگ ادبيات - وبلاگ شعرهاي ايراني
اگر دل است به جان ميخرد هواي تو را
و گر تن است به دل ميكشد جفاي تو را
به ياد روي تو تا زندهام همي گريم
كه آب ديده كشد آتش هواي تو را
كليد هشت بهشت ار به من دهد رضوان
نه مردم ار بگذارم در سراي تو را
اگر به جان و جهانم دهد رضاي تو دست
به ترك هر دو به دست آورم رضاي تو را
بگير دست من افتاده را كه در ره عشق
به پاي صدق به سر ميبرم وفاي تو را
چه خواهي از من درويش چون ادا نكند
خراج هر دو جهان نيمهٔ بهاي تو را
برون سلطنت عشق هر چه پيش آيد
درون بدان نشود ملتفت گداي تو را
سزد اگر ندهد مهر ديگري در دل
كه كس به غير تو شايسته نيست جاي تو را
مرا بلاي تو از محنت جهان برهاند
چگونه شكر كنم نعمت بلاي تو را
اگر چه راي تو در عشق كشتن من بود
براي خويش نكردم خلاف راي تو را
به دست مردم ديده چو سيف فرغاني
به آب چشم بشستيم خاك پاي تو را
16نشانه كه وقتش رسيده شغلتان را ترك كنيد