16نشانه كه وقتش رسيده شغلتان را ترك كنيد دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۳ بازديد
اي يار، يار، يار!
بعد از وفات من
با خون
بر سنگ گور من
بنويس: عشق، عشق، عشق
اي يار، يار، يار!
بعد از وفات من
با خون
بر سنگ گور من
بنويس: عشق، عشق، عشق
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۴ بازديد
پرچم گل ها را
تا كه بر روي زمين اندازد
باز طوفان به تكاپو پرداخت.
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۲ بازديد
تا مؤذن به اذان برخيزد
صبح
مانند كبوتر، آرام
آمد و بر سرِ گلدستهٔ مسجد بنشست.
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۲ بازديد
صبح را وقتي ديد
ناگهان با وحشت
ماه
در پشت درختان اقاقي بگريخت.
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۲ بازديد
چه نسيمي... چه نسيمي... به به!
عطر گل مي آيد.
برويم...
مست مستم، امشب.
تو براي من
بهتر از عطر و نسيمي، اي دوست...!
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۳ بازديد
من اين نمي باشم كه مي بيني
غولم ولي در بطريم محبوس.
امشب اگر بطري من بر سنگ مي افتاد،
امشب اگر بر سنگ مي افتاد...؟!
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۲ بازديد
من در انديشهٔ روزي هستم
كه يقين تا امروز
قرن ها فاصله دارد، اي دوست!
من در انديشهٔ آن روزم باز
كه براي انسان
بمب يك واژهٔ بي معني مي گردد.
سخن از روزي هست
كه زمين مادر
مهرباني ها را
باز در قلب عزيزان خودش مي بيند.
بمب ها مي بارند.
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۲ بازديد
دلهره،
بار ديگر امروز
مشت خود را محكم
بر در خانهٔ قلبم كوبيد.
در دلم دلهره از جنگي هست
كه در آن هيچ كسي فاتح نيست.
در دلم دلهره از جنگي هست
كه پس از آن انسان
باز با عصر حجر بر اين خاك
قرن ها فاصله را خواهد ديد.
دلهره
بار ديگر امروز
مشت خود را به در خانهٔ قلبم كوبيد.
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۳ بازديد
گفت ابري به شب تيره كه: باران، باران...
بادِ ديوانه زِ دل نعره برآورد كه: طوفان، طوفان...
قلم و كاغذ را
دور مي اندازم،
چون كه مي پندارم
شعر در اين لحظه
فاقدِ قدرتِ تثبيت شده است.
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۴ بازديد
مي نويسم انشاء:
سال
سال جنگ اضداد
سال سركشي آدم هاست.
پاره اش كردم باز.
قرن
قرن قحطي، بيداد
قرن، قرن آپولو آري هست.
پاره اش كردم باز.