من تلاش ميكنم پس هستم

هر چه كردي نيك و بد فردا به پيشت آورند
بي شك اي مسكين اگر در دل نداري آوَري

اين هستي تو ، هستي هست دگر است
وين مستي تو ، مستي مست دگر است
رو ، سر به گريبان تفكر دركش
كاين دست تو ، آستين دست دگر است

از عبير و عنبر و از مشك و لاد و دار بوي
در سرا بستان خود اندر خزان مي دار بوي

آنكه نداند همي سرود ز ياسين
گيرَخ و گلدانش خسرواني بيني

خداوندا اگر دادي به من روزي ، چرا شكرت نمي گويم ؟

اگر گاهي گناهي كردم و بخشش ز تو ديدم ، چرا شكرت نمي گويم ؟

هميشه اين نگاه تو بود همراه و هميارم

ولي آهسته مي گويم خداوندا چرا شكرت نمي گويم ؟

                                                                             "محمد مرفه"

نارفته به شاهراه وصلت گامي
نايافته از حسن و جمالت كامي
ناگاه شنيدم از فلك پيغامي
كز زخم زوال نوش بادت جامي

گر در عمري شبي به ما پردازد
وين جان به لب رسيده را بنوازد
لب بر لب او نهشته ، ناگه خورشيد
با تيغ كشيده بر سر ما تازد

با ياد تو اندر طلب عشق دويدم

بي ياد تو معشوق رو در خواب نديدم

مي خواهم از امروز كنم ياد تو افزون

معشوق رو در خواب كه ديدم ، خريدم

                                                          "محمد مرفه"

از فضايل تو هر چه گفتم كم است

در راه تو ارزش تن من كم است

در آسمان هفتم شود روي تو باز

كمر زمين و آسمان مقابلت خم است

                                                      "محمد مرفه"