16نشانه كه وقتش رسيده شغلتان را ترك كنيد دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۲۸ بازديد
ناسروده هاي من سروده باد.
باز، گر نمي كند
يك گره ز كار من
يك گره ز كار ديگران كه در شكنجه اند
ناسروده هاي من، هميشه ناسروده باد.
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۲ بازديد
شادم كه باز گل ز گل من شكفته است
گفتي: چرا؟ و من
گفتم:
زيرا گذاشتي
پا را دوباره بر سر اين باغ، اي بهار!
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۴ بازديد
آبشخور كدام پلنگ است
اين آبِ صافِ راكد
در جنگل بزرگ؟
تا اينكه از پيالهٔ دستم
من جرعه جرعه آب بنوشم
زانو زدم به خاك.
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۲ بازديد
شب آخرين ستارهٔ خود را
در پاي روز
افكنده است.
اكنون
خورشيد
اين آخرين ستارهٔ بدبخت را
در زير پاي خود
له مي كند.
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۲ بازديد
يك صبح سرد
و مرگ،
در جنگلي به هيئت مرد شكارچي.
شليك يك گلوله
پرواز ناگهاني فوج پرندگان...
در پاي آبگير،
آنك
يك قطره خون
يك مشت پر...
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۳ بازديد
سردم شده است.
سر را به روي سينهٔ من بگذار.
اي از براي حس غريبِ دو دست من
گرماي آفتاب!
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۳ بازديد
باروت نيستم
اما
من يك جرقه
با انفجار فاصله دارم.
گاهي
در شهر
يك بهانهٔ كوچك
آغاز دلخراش كتك كاري است.
در شهر هيچ كس
امشب چرا بهانه به دستم نمي دهد؟
من يك جرقه...
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۲ بازديد
مي سوخت
خرمن ميان شعلهٔ آتش كه ناگهان
مردي رسيد.
گفت:
آنان گريختند.
غارتگران
شايد كه شادمان همه از اين كه هر چه بود
بردند و سوختند.
اما
از قلب ما به جان تو، اين كينه را هنوز...
اين خشم را هنوز...
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۵ بازديد
جنگل پريده است
از خواب ناز، چون كه در اين هنگام،
پاييز
در اين مسير، نالهٔ صد برگ زرد را
- در زير پاي آن كه زِ من ناگهان گريخت -
اكنون بلند كرد.
اكنون دوباره پنجه به قلبم كشيده است
حسي شبيه حس پلنگي كه ناگهان،
يك آهوي فراري در دور دست را
با آن نگاه تندِ شرر بار ديده است.
دوشنبه ۱۲ اسفند ۹۸ | ۱۸:۲۹ ۳۴ بازديد
در بهار شب، درخت آسمان شكوفه كرد.
ناگهان
آن پرندهٔ سپيد بال
پاي چشمه اي مرا درود گفت.
در همين زمان كه ماهتاب
زيركانه از ميان شاخه ها، مرا نگاه كرد و خنده كرد
من به سوي آن پرنده بال مي زنم.