من تلاش ميكنم پس هستم

نه عجب گر فرو رود نفسش
عندليبي غراب هم قفسش
 جفايي بيند
تا دل خويش نيازارد و درهم نشود

كشتن بنديان تأمل اولي تر است به حكم آن كه اختيار باقيست توان كشت و توان بخشيد و گر بي تأمل كشته شود محتمل است كه مصلحتي فوت شود كه تدارك مثل آن ممتنع باشد

نيك سهل است زنده بي جان كرد
كشته را باز زنده نتوان كرد
شرط عقلست صبر تير انداز
كه چو رفت از كمان نيايد باز

چو كنعان را طبيعت بي هنر بود
پيمبر زادگي قدرش نيفزود

نمي‌داندكه آهنگ حجازي
فرو ماند ز بانگ طبل غازي

سنگي به چند سال شود لعل پاره اي
زنهار تا به يك نفسش نشكني به سنگ

عالم اندر ميان جاهل را
مثلي گفته اند صديقان
شاهدي در ميان كورانست
مصحفي در سراي زنديقان

و قطر علي قطر اذا اتفقت نهر
ونهر علي نهر اذا اجتمعت بحر