من تلاش ميكنم پس هستم

شعر

در فضايي باز

اتفاق مي افتد

ميلي به پرواز ندارم

زندگي را از همين پايين

تماشا ميكنم

پلنگان دردمند

مثل يابوي لنگ

و كلاه پَر دار شاعري

روي سرم نمي گذارم

حالا كه مي دانم

چيزي نبوده ام مگر

كلماتي چند بر صفحه ي كاغذ

چرا از قبول شاعري

طفره مي روم

شايد فضاي شاعري

برايم تنگ است

با چاپ هر كتاب

قسمتي از عمر خود را

قيچي مي كنيم

و در كتابخانه مي گذاريم

جهان از راه شعر آمد

و جهان از راه شعر

از من گذشت

و من از راه شعر

در جهان گذشتم

به دنبال خود گشتم

و خود را هيچ جا

نيافتم

به روي كاسه بخور خم شده ام

در جستجوي درختهاي نارگيل

درختهاي اوكاليپتوس بلند

و بوي در و ديوار چوبي در هتل زنگبار

ميوه هاي مناطق گرمسير: انبه، موز، آناناس

درختهاي ادويه، دارچين، ميخك

و ميموزاي حساس كه با دست ماليدن به آن

شاخ و برگهايش را به سرعت جمع مي كند

و خليج كوچكي در زنگبار با ماسه هاي نرم

آب صاف و آبي و آرام

و اقيانوس كه بينهايت گسترده بود

يكي از تكه هاي بدن قاره ي آفريقا

كه نرم و دوست داشتني و روياي بود

من در شعر از خودم گفتم

ولي از خودم گريختم

من در شعر از جهان گفتم

ولي از جهان گريختم

من در شعر "مني " ديگر

و جهاني ديگر را

آرزو كردم

ولي فقط شعر گفتم

و به هيچ چيز نرسيدم

شعرهايم به من آموختند

گام برداشتن را

و نفس كشيدن را

و من از شعرهايم ياد گرفتم

كه باشم

عجيب است

تنها چيزي كه مي توانم

به جهان تقديم كنم

شعرهايم است

كه جهان به من

داده است