محض رضاي عشق

تاريك كوچه هاي مرا آفتاب كن

با داغهاي تازه دلم را مجاب كن



ابري غريب در دل من رخنه كرده است

بر من بتاب چشم مرا غرق آب كن



اي عشق اي تبلور آن آرزوي سبز

برخيز و چون سكوت دلم را خطاب كن



اي تيغ سرخ زخم كجا مي روي چنين

محض رضاي عشق مرا انتخاب كن



اي عشق زير تيغ تو ما سر نهاده ايم

لطفي اگر نمي كني اينك عتاب كن