لك لك سپيد

وقتي كه آفتاب

از تپه ها دميد

روي درخت رفت

يك لك لك سفيد

خوشحال و پر اميد

آن لك لك قشنگ

فرياد كرد و گفت :

اي صبح سرخ رنگ !



از كوههاي سبز

از راه هاي دور

از دره هاي نور



وقتي مي آمدي

از سبزه زارها

آيا نديده اي

فصل بهار را ؟