خون

 ابر زندانى باد

باد زندانى دشت

چه كريح است اين روز

روز آوارگى خون حسين

كه به ما آموزد؟

كه در اين قافله با رهگذران

بايد از ابر گذشت

بايد از باد گذشت

بايد از آب گذشت

بايد از خون گذشت

تا رسد پاى ملائك كف دست

روز آوارگى خون حسين

كه به ما آموزد؟

كه پُر از شبنم بود

شاخه‏ى شهد گلابى سپيد

كه لب بام ابد ناپيداست

كاش از رود فرات كاسه پُر مى‏كرديم

تا رسانيم به دشت

تا رسانيم به خاك

تا رسانيم به لب