سكوت

من معتقدم كه مى‏شود بر تن برگ

چهره‏ى دختر چشم آبى دريا را كشيد

يا كه بر شاخه و درزِ تن مجنون كوير

نقش دلهاى كمان رفته ي صحرا را كشيد

نقش چشمان ورا مردم چشمان كه ديد؟

هر كه ديد حسرت ديدار مسيحا را كشيد

تو بگو شهرت انگورى كه خوابيده به چيست؟

مى‏توان از دل او شربت صهبا را كشيد؟

يا كه بر پيكر تنهايى تنديس سكوت

غرش و بغض فرو مرده‏ى فردا را كشيد؟