اذان به وقت گلوي بريده

به بام بر شده ام از سپيده ي تو بگويم
اذان به وقت گلوي بريده ي تو بگويم

اذان به وقت گلويي كه قطعه قطعه غزل شد
غزل غزل شده ام تا قصيده ي تو بگويم

غزل غزل شده ام اي شهيد عشق كه چون گل

ز عاشقان گريبان دريده ي تو بگويم

هزار مرتبه آتش شدم نشد كه غروبي

زخيمه هاي به آتش كشيده تو بگويم....

به بام برشده ام با عقيق، آينه، سبزه

مگر ز ديدن ماه نديده ي تو بگويم

به بام بر شده ام تشنه ، با صداي بريده

اذان به وقت گلوي بريده ي تو بگويم