عشق هاي جريمه

اشتباه اول من و تو يك نگاه بود

عشق ما از اولين نگاه اشتباه بود

گر چه باورت نمي شود ولي حقيقتي است

اينكه كلبه ي من از غم تو روبراه بود

مي دويدم و ميان كوچه جار مي زدم

هاي هاي گريه بود و اشك و درد و آه بود

گاه گريه مي شديم و گاه خنده مثل شوق

اين هم از تب همان نگاه گاه گاه بود

جنگ بر سر من و خدا و عشق بود سيب

سيب بي گمان در اين ميانه بي گناه بود

هر كجاي شب كه مثل سايه پرسه مي زديم

ردي از عبور سرد آفتاب و ماه بود

آفتاب من تويي و ماه من بگو چرا

با حضور آفتاب، روز من سياه بود؟

اهل شكوه نيستم وگرنه آنهمه غروب

بر غريبي من و تو بهترين گواه بود

هرچه مي دوم به انتهاي خود نمي رسم

مانده ام كجا، كجاي كار اشتباه بود