دفتر باران

درخت بود و  تو بودي و  باد سرگردان

ميان دفتر باران، مداد سرگردان

تو را كشيد و مرا آفتابگردانت

ميان حوصله گيج باد سرگردان

هميشه اول هر قصه آن يكي كه نبود

نه باد بود و نه تا بامداد سرگردان

و آن يكي همه ي بود قصه بود و در او

هزار و يك شبِ بي شهرزاد سرگردان

تمام قصه همين بود راست مي گفتي :

تو باد بودي و من در مباد سرگردان

زمين تب زده، انسان عصر يخ بندان

و من ميان تب و انجماد سرگردان

ستاره ها همه شومند و ماه خسته من

ميان يك شب بي اعتماد سرگردان

مرا مراد تويي گرچه بر ضريح تو هست

هزار آينه ي نا مراد سرگردان

نماد نام تو بود و نماد ناله من

هزار ناله در اين يك نماد سرگردان

................................................

................................................

درخت كوچك تنها به باد عاشق بود

                  و  باد

                           بي سر و سامان

        و  باد

                               سرگردان

تمام قصه همين بود، راست مي گفتي !