تنهايي ، آزادي

من هرگز از مرگ نمي هراسيده ام.

عشق به آزادي،سختي جان دادن را

بر من هموارمي سازد.

عشق به آزادي مرا همه ي عمر در خود گداخته است.

آزادي معبود من است.

به خاطر آزادي هر خطري بي خطر است .

هر دردي بي درد است .

هر زنداني رهايي است.

هر جهادي آسودگي است.

هر مرگي حيات است.

آخر،…چه بگويم؟

من تنهايي را از آزادي بيشتر دوست دارم.

و حال مي خواهم چه كنم؟

قلب كه مي زند براي كيست؟

براي چيست؟

وصبح كه سربر مي كشد براي كيست؟

براي چيست؟

رفيقان من،با من مدارا كنيد!

به پرتگاه چه نيستي اي زندگي من خواهد لغزيد؟

فراخناي زمين،سخت تنگ است .