صبا تو نكهت آن زلف مشك بو داري

دانلود فايل صوتي غزل ( 300 كيلوبايت )

صبا تو نكهت آن زلف مشك بو داري
به يادگار بماني كه بوي او داري
دلم كه گوهر اسرار حسن و عشق در اوست
توان به دست تو دادن گرش نكو داري
در آن شمايل مطبوع هيچ نتوان گفت
جز اين قدر كه رقيبان تندخو داري
نواي بلبلت اي گل كجا پسند افتد
كه گوش و هوش به مرغان هرزه گو داري
به جرعه تو سرم مست گشت نوشت باد
خود از كدام خم است اين كه در سبو داري
به سركشي خود اي سرو جويبار مناز
كه گر بدو رسي از شرم سر فروداري
دم از ممالك خوبي چو آفتاب زدن
تو را رسد كه غلامان ماه رو داري
قباي حسن فروشي تو را برازد و بس
كه همچو گل همه آيين رنگ و بو داري
ز كنج صومعه حافظ مجوي گوهر عشق
قدم برون نه اگر ميل جست و جو داري