گفتگوي من و نازي زير چتر

مي گم كه خلي قشنگه كه بشر تونسته آتيشو كشف بكنه

و قشنگتر اينه كه

يادگرفته گوجه را

تو تابه ها سرخ كنه و بعد بخوره

راسي راسي ؟ يه روزي

من : هيچي نازي

نازي : دوربين لوبيتل مهريه مو

من : عشق من

نازي : رنگي يا سياه سفيد ؟

من : من سياه و تو سفيد

نازي : آتيش چي ؟ تو آبا خاموش نمي شن آتيشا

من : نمي دونم والله

نازي : اون كسي كه چتر رو ساخت عاشق بود

من : نه عزيز دل من ‚ آدم بود