بهانه

بي تو

نه بوي خك نجاتم داد

نه شمارش ستاره ها تسكينم

چرا صدايم كردي

چرا ؟

سراسيمه و مشتاق

سي سال بيهوده در انتظار تو ماندم و نيامدي

نشان به آن نشان

كه دو هزار سال از ميلاد مسيح مي گذشت

و عصر

عصر واليوم بود

و فلسفه بود

و ساندويچ دل وجگر