زمزمه 2

نتوانم به تو پيوستن و ني از تو گسستن

نه ز بند تو رهايي نه كنار تو نشستن

خانه را پنجره بر مرغك طوفان زده بستن

تو مده پندم از اين عشق كه من دير زماني

خود به جان خواستم از دام تمناي تو رستن

ديدم از رشته ي جان دست گسستن بود آسان

ليك مشكل بود اين رشته ي مهر تو گسستن

امشب اشك من ازرد و خدا را كه چه ظلمي ست

ساقه ي خرم گلدان نگاه تو شكستن

سوي اشكم نگهت گرم خراميد و چه زيباست

آهوي وحشي و در چشمه ي روشن نگرستن