حتي به روزگاران

اي مهربان تر از برگ در بوسه هاي باران

بيداري ستاره در چشم جويباران

آيينه ي نگاهت پيوند صبح و ساحل

لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران

بازآ كه در هوايت خاموشي جنونم

فرياد ها برانگيخت از سنگ كوه ساران

كاين گونه فرصت از كف دادند بي شماران

بيرون نمي توان كرد حتي به روزگاران

بيگانگي ز حد رفت اي آشنا مپرهيز

زين عاشق پشيمان سرخيل شرمساران

پيش از من و تو بسيار بودند و نقش بستند

ديوار زندگي را زين گونه يادگاران

وين نغمه ي محبت بعد از من و تو ماند

تا در زمانه باقي ست آواز باد و باران