از خليج شب

آن بيشه هاي الماس

باز ازكرانه ي صبح

شب را به آب دادند

شاد آن خجسته صبحي

كان روشنان جاري

در بستر سكوت و شط نظاره ي من

هر سنگ و صخره اي را

موج و شتاب دادند

وان لحظه اي كه مرغان

در دوردست خواندند

و اين سوي رودباران

گل ها جواب دادند