پرسش

گيرم كه اين درخت تناور

در قله ي بلوغ

آبستن از نسيم گناهي ست

اما

اي ابر سوگوار سيه پوش

اين شاخه ي شكوفه چه كرده ست

كاين سان كبود مانده و خاموش؟

گيرم خدا نخواست كه اين شاخ

بيند ز ابر و باد نوازش

اما

اين شاخه ي شكوفه كه افسرد

از سردي بهار

با گونه ي كبود

آيا چه كرده بود؟