كتيبه اي زير خاكستر

در بامداد رجعت تاتار

ديوارهاي پست نشابور

تسليم نيزه هاي بلند است

در هر كرانه اي

فواره هاي خون

ديگر در اين ديار

گويا

خيل قلندران جوان را

غير از شرابخانه پناهي نيست

اي تاك هاي مستي خيام

بر دار بست كهنه ي پاييز

من با زبان مرده ي نسلي

كه هر كتيبه اش

زير هزار خروار خاكستر دروغ

مدفون شده ست

با كه بگويم

طفلان ما به لهجه ي تاتاري

تاريخ پر شكوه نياكان را

مي آموزند؟

اهل كدام ساحل خشكي

اي قاصد محبت باران