ضرورت

مي آيد مي آيد

مثل بهار از همه سو مي آيد

ديوار

يا سيم خاردار

نمي داند

مي آيد

از پاي و پويه باز نمي ماند

آه

بگذار من چو قطره ي باراني باشم

در اين كوير

كه خاك را به مقدم او مژده مي دهد

يا حنجره ي چكاوك خردي كه ماه دي

از پونه ي بهار سخن مي گويد

وقتي كزان گلوله ي سربي

با قطره قطره

قطره ي خونش

موسيقي مكرر و يكريز برف را

ترجيعي ارغواني مي بخشد