صداي بال ققنوسان

پس از چندين فراموشي و خاموشي

صبور پيرم

اي خنياگر پارين و پيرارين

چه وحشتناك خواهد بود آوازي كه از چنگ تو برخيزد

چه وحشتناك خواهد بود

آن آواز

كه از حلقوم اين صبر هزاران ساله برخيزد

نمي دانم در اين چنگ غبار آگين

تمام سوگوارانت

كه در تعبيد تاريخ اند

دوباره باز هم آواي غمگين شان

طنين شوق خواهد داشت؟

شنيدي يا نه آن آواز خونين را؟

نه آواز پر جبريل

صداي بال ققنوسان صحراهاي شبگير است

كه بال افشان مرگي ديگر

اندر آرزوي زادني ديگر

حريقي دودناك افروخته

در اين شب تاريك

در آن سوي بهار و آن سوي پاييز

نه چندان دور

همين نزديك

بهار عشق سرخ است اين و عقل سبز

بپرس از رهروان آن سوي مهتاب نيمه ي شب

پس از آنجا كجا

يارب؟

درانجايي كه آن ققنوس آتش مي زند خود را

پس از آنجا

كجا ققنوس بال افشان كند