از محاكمه فضل الله حروفي

خواهد باريد

خدا برهنه خواهد شد

مگر نمي بيني

كه قلب من سبز است

و حالتي دارم

كه آب و آتش دارند

به جست و جوي نظام نو حروفم و

وزني

كه روز و روزبهان را كنار يكديگر

مديح گويم و

طاسين عشق را بسرايم

كه كفر من كفري ست

كه هيچ سيمرغي بر اوج آن

نيارد پر زد

نگاه كن

كه بغض تندر تركيد

و تر شد مژه ي خوشه هاي گندم

از شوق

و ارغوان ها آنجا نماز مي خوانند

و تازيانه فرود آمد

و باز شكوه نكرد

كجاي اطلس تاريخ را

تو مي خواهي

به آب حرف بشويي

و قصر قيصر را

و تاج خاقان را؟

و تازيانه فرود آمد

گذار بر ظلمات آب زندگاني را

به خضر خواهد بخشيد

مبين كه صف بستند

هزار خواجه نظام الملك

هزار خواجه ي اخته

و بر لب هر يك

هزار واژه ي اخته

ببين كه اين ها

اين ها

چگونه در باران

رخان لاشه ي مردار شش هزاران سالي را

به خون گل ها سرخاب مي كنند هنوز

براي سير چنين باغ وحش چنگيزي

مگر به گردن زرافه اي در آويزي

و تازيانه فرود آد

و باز شكوه نكرد

درون جنگل سبز