براي باران

من نيز مي دانم كه در اين سوك

ياران را

ياراي خاموشي گزيدن نيست

اما تو مي داني كه در اين شب

ديوارهاي خسته را

تاب شنيدن نيست

من نيز مي دانم كه ياران شقايق را

دستي به نفرين

از ستاك صبح پرپر كرد

من نيز مي دانم كه شب افسانه ي خود ر ا

در گوش بيداران مكرر كرد

اما نمي گويم

ديگر نخواهد رست در اين باغ

خونبرگ آتشبوته اي

چون قامت ياد شهيدانش

يا گل نخواهد داد

پيوند دست نااميدانش

شعر تو با اين واژگان شسته

غمگين است

ترجيع محزون تو

امشب نيز

چون ترجيع دوشين است

شعري به هنجاري دگر بسراي

آواي خود را پرده ديگر كن