زلال روشن چشمانش
آبشار كبود
كه آيتي ست
به تصوير بيم و شرم و شكوه
نگاه ترد گوزني ست
كز بلند ستيغ
در آب مي نگرد
عبور سايه ي صياد را
ز دامن كوه