درخت روشنايي

تو درخت روشنايي گل مهر برگ و بارت

تو شميم آشنايي همه شوق ها نثارت

تو سرود ابر و باران و طراوت بهاران

همه دشت انتظارت

هله، اي نسيم اشراق كرانه هاي قدسي

بگشا به روي من پنجره اي ز باغ فردا

كه شنيدم از لب شب

نفس ستاره ها را

دلم آشيان دريا شد و نغمه ي صبوحم

گل و نگهت ستاره

همه لحظه هام محراب نيايش محبت

تو بمان كه جمله هستي به صفاي تو بماند

شب اگر سياه و خاموش چه غم كه صبح ما را

نفس نسيم به چراغ لاله آذين

به سحر كه مي سرايد ملكوت دشت ها را

اگر اين كبود خاموش سراچه ي شياطين

تن زهرگين به گلبرگ ستارگانش آراست

و گرم نسيم اين شب

به درنگ نيلگون خواند

به نگاه آهوان

بر لب چشمه سار سوگند

كه نشنوم حديثي

چه سپيده هاي رويان

كه در آٍيين فرداست

بهل اي شكوه دريا كه ز جو كنار ايام