عبور

سفر ادامه دارد و شب از كناره مي رود

گريوه ها و دشت هاي رهگذر

دوباره شكل يافتند و روشني

كه آفريدگار هستي است

دوباره آفريدشان

سفر ادامه دارد و من از دريچه ي ترن

به كوه ها و دشت ها سلام عاشقانه اي

كه جويبار جاري و

جوان روشني ست

در كوير پير سوختن

روانه مي كنم

لطافت هواي بامداد را

ز گيسوان دختري كه از ميان پنجره

فشانده موي نرم خويش را به دوش باد

روايتي رها و عاشقانه مي كنم

سفر ادامه دارد و در آستان صبحدم

درخت هاي پسته در كنار راه

سكوت سبز خويش را به آب داده اند

و رشد ساليانه ي ستاك هاي ترد را

پس از تحمل عبوس يك درنگ قهوه اي

به ابر و باد و آفتاب داده اند

سفر ادامه دارد و ميان بهت دشت ها

كبوتران وحشي از ميان حلقه هاي چاه

نگاه هاي حيرت اند سوي آسمان

كه مي روند و مي روند و مي روند

فراتر از يقين بدان سوي گمان

سفر ادامه دارد و

پيام عاشقانه ي كويرها به ابرها

سلام جاودانه ي نسيم ها به تپه ها

تواضع لطيف و نرم دره ها

غرور پاك و برف پوش قله ها

صفاي گشت گله ها به دشت ها

چراي سبز ميش ها و قوچ ها و بره ها

سفر ادامه دارد و بهار با تمام وسعتش

مرا كه مانده ام به شهر بند يك افق

به بي كرانه مي برد

و من به شكر اين صفا و

اين رهايي رهاتر از خدا

تمام بود خويش را

كه لحظه اي ست از ترنم غريب سيره اي

نثار بي كراني تو مي كنم

زمان ادامه دارد و سفر تمام مي شود