بخش 22

ديار من همه ي طول راه بود
 و طول بودم من
 و راه بودم
 و طول راه ، كه قرباني ديارم بود
و ياد آشنايي او
 باد را
 نگاه كن
 اينك
عبوذ مي دهد از روز ميز من
 و سرگذشت صحرا كه آفتاب و نمك را
 حضور مي دهد
 نمي توانم ، آه
 كوير را در پاكت كنم
 و باز گردانم
 براي آن همه طول