بخش 8

تا چند پيش ناز تو بايد نياز كرد؟

بر ناز خود بناز كه نازت كشيدني است !

چشمت نظر ز لطف به عاشق نمي كند

چون آهوي خطائي كارش رميدني است

از شربت زلال دلت كام دل برآر

سرچمه ي حيات زلالت چشيدني است

خوشدل مرا نماي به دشنامت اي حبيب

چون حرف تلخ از لب شيرين شنيدني است

بر نقد جان دو  بوسه ز لعل تو خواستم

گرچه گرانبهاست وليكن خريدني است

مانع مشو ز لعل لبت بوسه خواستم

هر شكّرين لبي نمكين شد چشيدني است

جز من هر آنكه دست صبوحي به تو فكند

قطعش نما ز دوش  كه دستش بريدني است !