خون در جگر

دلا حلاوت آن دل ستان اگر دانيم
به جان او كه دل از آن او نگردانيم
 اگر به ماه بر ايد و گر به چاه شود
 چراغ راه همان شمع شعله ور دانيم
 حديث غارت دي از درخت پرسيدند
جواب داد كه ما وقت بار و بر دانيم
به آب و رنگ خوشت مژده مي دهيم اي گل
كه نقش بندي اين خون در جگر دانيم
 خمار اين شب ساغر شكسته چند كشي ؟
 بيا كه ما ره ميخانه ي سحر دانيم
 زمانه فرصت پروازم از قفس ندهد
 وگرنه ما هنر رقص بال و پر دانيم
 خداي را كه دگر جرعه اي از آن مي لعل
 به ما ببخش كه ما قدر اين گوهر دانيم
 طريق سايه اگر عاشقي ست عيب مكن
 ز كارهاي جهان ما همين هنر دانيم