صبر و ظفر

اي مرغ آشيان وفا خوش خبر بيا
 با ارمغان قول و غزل از سفر بيا
 پيك اميد باش و پيام آور بهار
 همراه بوي گل چو نسيم سحر بيا
 زان خرمن شكفته ي جان هاي آتشين
 برگيز خوشه اي و چو گل شعله ور بيا
دوشت به خواب ديدم و گفتم آمدي
 اي خوش ترين خوش آمده بار دگر بيا
 چون شب به سايه هاي پريشان گريختي
 چون آفتاب از همه سو جلوه گر بيا
 در خك و خون تپيدن اين پهلوان ببين
 سيمرغ را خبر كن و چون زال زر بيا
ما هر دو دوستان قديميم اي عزيز
اين صبر تا نرفته ز كف چون ظفر بيا
 بشتاب ناگزير كه ديرست وقت پير
 اي مژده بخش بخت جوان زودتر بيا
 اين روزگار تلخ تر از زهر گو برو
 يعني به كام سايه شبي چون شكر بيا