آيينه عيب نما

رفتي اي جان و ندانيم كه جاي تو كجاست
 مرغ شبخوان كجايي و نواي تو كجاست
 آن چه بيگانگي و اين چه غريبي ست كه نيست
 آشنايي كه بپرسيم سراي تو كجاست
 چه شد آن مهر و وفايي كه من آموختمت
عهد ما با تو نه اين بود ، وفاي تو كجاست
 مردم ديده ي صاحب نظران جاي تو بود
اينك اي جان نگران باش كه جاي تو كجاست
چه پريشانم ازين فكر پريشان شب و روز
 كه شب و روز كجايي و كجاي تو كجاست
 هنر خويش به دنيا نفروشي زنهار
 گوهري در همه عالم به بهاي تو كجاست
چه كني بندگي دولت دنيا ؟ اي كاش
 به خود ايي و ببيني كه خداي تو كجاست
 گرچه مشاطه ي حسنت بهصد ايين آراست
 صنما اينه ي عيب نماي تو كجاست
زير سرپنجه ي گرگيم و جگرها خون است
 اي شبان دل ما ناله ي ناي تو كجاست
 كوه ازين قصه ي پر غصه به فرياد آمد
 آه و آه از دل سنگ تو ، صداي تو كجاست
 دل ز غم هاي گلوگير گره در گره است
سايه آن زمزمه ي گريه گشاي تو كجاست