در قفس

اي برادر عزيز چون تو بسي ست
در جهان هر كسي عزيز كسي ست
 هوس روزگار خوارم كرد
روز گارست و هر دمش هوسي ست
 عنكبوت زمانه تا چه تنيد
 كه عقابي شكسته ي مگسي ست
به حساب من و تو هم برسند
 كه به ديوان ما حسابرسي ست
 هر نفسي عشق مي كشد ما را
 همچنين عاشقيم تا نفسي ست
كاروان از روش نخواهد ماند
باز راه است و غلغل جرسي ست
 آستين بر جهان برافشانم
 گر به دامان دوست دسترسي ست
 تشنه ي نغمه هاي اوست جهان
 بلبل ما اگرچه در قفسي ست
 سايه بس كن كه دردمند ونژند
چون تو در بند روزگار بسي ست