فسانه شهر

صبا به لرزش تن سيم تار را ماني
 به بوي نافه سر زلف يار را ماني
 به گوش يار رسان شرح بي قراري دل
 به زلف او كه دل بي قرار را ماني
 در انتظار سحر چون من اي فلك همه چشم
بمان كه مردم چشم انتظار را ماني
سري به سخره ي زانوي غم بزن اي اشك
 كه در سكوت شبم آبشار را ماني
به پاي شمع مه از اشك اختران اي چرخ
 كنار عاشق شب زنده دار را ماني
 ز سيل اشك من اي خواب من نديده هنوز
 چه بستري تو كه دريا كنار را ماني
گذشتي اي مه ناسازگار زودگذر
 كه روزهاي خوش روزگار را ماني
 مناز اين همه اي مدعي به صحبت يار
 كه پيش آن گل نورسته خار را ماني
 امان نمي دهي اي سوز غم به ساز دلم
بيا كه گريه ي بي اختيار را ماني
 غزال من تو به افسون فسانه در همه شهر
 ترانه ي غزل شهريار را ماني
نويد نامه ات اي سرو سايه پرور من
 بگو بيا كه نسيم بهار را ماني