روياي آشنا

با تيشه خيال تراشيده ام تو را       در هر بُتي كه ساخته ام  ديده ام تو را

از آسمان به دامنم افتاده آفتاب؟        يا چون گل از بهشت خدا چيده ام تو را

هر گل به رنگ و بوي خودش مي دمد به باغ         من از تمام گلها بوييده ام تو را

رؤياي آشناي شب و روز عمر من!          در خوابهاي كودكي ام ديده ام تو را

از هر نظر تو عين پسند دل مني          هم ديده، هم نديده، پسنديده ام تو را

زيبا پرستيِ دل من بي دليل نيست          زيرا به اين دليل پرستيده ام تو را

با آنكه جز سكوت جوابم نمي دهي          در هر سؤال از همه پرسيده ام تو را

از شعر و استعاره و تشبيه برتري       با هيچكس بجز تو نسنجيده ام تو را