به يادت

دو دستم ساقه سبز دعايت
گـل اشـكم نثـار خاك پايـت

دلم در شاخه ياد تو پيچيـد
چو نيلوفر شكفتـم در هوايت

به يادت داغ بـر دل مـي نشانـم
زديده خون به دامن مي فشانم

چو نــي گر نالم از سوز جـدايـي
نيستان را به آتش مي كشانم

به يادت اي چـراغ روشـن مـن
ز داغ دل بسوزد دامـن مـن

ز بس در دل گل يادت شكوفاست
گرفتـه بـوي گـل پيــراهن مـن

همه شب خواب بينم خواب ديدار
دلـي دارم دلـي بـي تـاب ديدار

و خورشيدي و من شبنم چه سازم
نه تـاب دوري و نه تاب ديــدار

سـري داريـم و سـوداي غـم تـو
پـري داريـم و پــرواي غم تـو

غمت از هر چه شادي دلگشاتـر
دلـي داريـم و دريــاي غم تـو