رفتن ، رسيدن است

موجيم و وصل ما، از خود بريدن است
ساحل بهانه‌اي است، رفتن رسيدن است

تا شعله در سريم، پروانه اخگريم
شمعيم و اشك ما، در خود چكيدن است

ما مرغ بي پريم، از فوج ديگريم
پرواز بال ما، در خون تپيدن است

پر مي‌كشيم و بال، بر پرده‌ي خيال
اعجاز ذوق ما، در پر كشيدن است

ما هيچ نيستيم، جز سايه‌اي ز خويش
آيين آينه، خود را نديدن است

گفتي مرا بخوان، خوانديم و خامشي
پاسخ همين تو را، تنها شنيدن است

بي درد و بي غم است، چيدن رسيده را
خاميم و درد ما، از كال چيدن است