نيمروز

خورشيد
تصوير نخل پر برگي
درشط ظهر بود
و باد گرم مزرعه ي جو را
بر صحنه ي كوير
تلاوت مي كرد
گله
دنبال زنگ پازن پيشاهنگ
مي رفت سوي گهر
ما داسهايمان را
بر گردن آويختيم
با مرهم قديم آب دهان
كف هاي پينه بسته امان را ماليديم
و در مسير توفان ديديم
كه خوشه هاي خشك
از ريشه هاي خويش فراري بودند