هنوز

آري هنوز من همان سوار بي اسب صحراهاي فراموشم
و روح چهارپايي كه دنبالم مي كند
فقط از قلز طلسم آويخته در گردنم مي هراسد ، وگرنه
آري ، هنوز من
همان سوار سرگشته ي صحراهاي ما بعد انفجار م
كه بي هراس از عقرب هاي بزرگ زرد
مي كوشم
تا رد سومين بمب عمل نكرده را
در ماسه ها بگيرم
و روي پاپيروسي ،‌ باطل السحري
براي روان بيمار جهان بنويسم
آن گاه
اسب سفيد باستانيم را به سوتي فرا بخوانم
از ميان خاكستر سرد زمان