ترانه خيس خورده

چشم تو آبي نبود نام تو آبي بود
كه آن همه مرا به جستجوي نام خودم ميان اين همه درياچه هاي مرده سرگردان كرد
هر زن اگر
درياچه اي بوده يا نگيني آبي در انگشتري
حساب كنيد من
به گرداب چند درياچه ي مرده
يا در انگشتان چند زن آبي غرق شده ام
نام مرا نام تو ديوانه كرد
و آن چه يافتم آخر كار نه فيروزه بود نه زمرد كوه هاي شرق
چخماقي بود
از جنس آتش هاي كيهاني
كه به ژرفاهاي گم درياي فارس
خيس خورده و مرجاني شده بود
جنس من آبي نبود نام تو آبي بود