پرسش - پاسخ

الف. پرسش ها
اي رود شتابناب چنين به كجا مي روي
شكل ترا زمين تدارك ديده است
چه رود بگريزي چه دريا بنشيني
حكايت آن چه كني بي هوده است
چون آب شكل ظرف خودت را داري
اين گل اين نيلوفر كوهي
با ماه خوابيده است
كه بامداد فرو مي بندد چشمانش را از شرم برابر آفتاب
نرگس
آفتاب آمده است و شقايق از دوزخ
و هردوان
ميراث باستاني خود را با خود دارند
در هر كجا كه باشند و هر كجا بروند
تا صدقي نداشته باشي مرواريدي نخواهي بست
قالب آب ظرف است و قالب آدمي تنهايي
بي هوده گو ! بگو
بي ما جهان چه شكلي خواهد داشت
خارا اگر كه باشي
آن قدر مي تراشندت
تا شكل ديگري بشوي
زيرا به كوه سنگي خودم هيچ شكلي نداشته اي
از آب ناگزيري را مي آموزم
از گل تقدير
از آدمي اما تنهايي را نخواهم آموخت عصيان را چرا