گورستاني در جهان

هميشه هميشه
زني به هيات سوگواران
در رويا هايم
پرسه مي زند
چه مي كند و چه مي جويد از روياهاي من
زني كه نمي شناسمش؟
از كجاي نهفت فرامموشي هايم بر آمده
و ماندگار شده
در خواب هايم ؟
رويا
مشغله بيداري اندوهان است
وقتي تو به خواب مي روي
مرا آسودگي نيست اما
از انديشه زني
كه سوگوار به روياهايم پرسه مي زند
بي آنكه به او انديشيه باشم هرگز
سوگوار كه اي
بانو
و از خواب هايم چه مطلبي ؟
سوگوار خويشتنم كه در اين حوالي مرده ام
و گور خود را مي جويم
مرا به تشويش نشانده اي آخر
و قرارم را
به بيداري و خواب
گرفته پرسه هايت
تشويش ؟
گورم را عاقبت
در بيغوله هاي جات پيدا مي كنم
در آنجا هرگز بدان راهم ندادي
و در آن فرو مي خوابم آرام
و تو آرام مي شوي
براي ابد