كنون كه تابستان در گذر است

كنون كه تابستان در گذر است
زير چنار روبروي خانه ات
سايه
چگونه تنك مي شود
و انتظار
چگونه رنگ مي بازد ؟
در نهر پاي چنار ها
سنگي بينداز و ببين
چگونه صدا مي كند
واژه اي كه از گلويي برنيامده ميميرد ؟
پس
شاخه ارغواني پرتاب كن
تا بي صدا به پرواز در ايد و بر موج ها سوار شود
پندار
كه به دوردست ها خواهد رفت
و جايي
كنار درختي به سحال خواهد افتاد
كه مرد خسته نوميدي
بركنده گز كهني تكيه داده
به شاخه ارغواني مي انديشد
كه هرگز
به سويش پرتاب نشد
كنون كه تابستان درگذر است
زير چنار جلو خانه ات
سياه
چگونه سبك مي شود
تا چون چكاو كمرنگي
پروا كند
بي آنكه ديده باشيش؟
و عاشق
چگونه فراموش مي شود
بي آنكه ارغواني از بوسه
دريافت كرده باشد
از آب يا خيال ؟