دلي اندوهناك

سري انديشناك زخم
دلي اندوهناك سرها دارم
يكي از بام
يكي از ستاره مي زندم سنگ
يكي به كوچه جار مي زند
سوايي هزاره را
سنگي به شكل سنگ مي ايد
از بامي
سنگي به شكل واژه اي
از آسمان
سر مي شكند يكي و يكي
شقيقه انديشه به خون مي كشد
پيكي مي ايد از ژرفا
تاريخ را حرامزاده صدا مي كند
پيكي
كه شكل پنجه حيواني ابتدايي دارد
مي ايد آهسته
پنجول مي كشد به رخ گل
پيكي هوار مي كشد
زيباترين درخت
بيداست
مستور و بكر
بادي بيايد و دامن بردارد از بيد
دستار و جام زاهد و شال گشاده شاهد
در آفتاب بماند اي كاش
سري انديشناك زخم ستاره
دلي اندوهناك هزاره رسوا دارم