تطهير

پاسي گذشته ازشب
از نيمه شب
كه باد
از لاي پايه هاي فلزي اسكله
از آبهاي پچ پچ
از ماهيان بيدار
از آبهاي خواب
بيدار شد
از زير طاقهاي بلند بازار
از زير طاقهاي بوي ماهي
و قفل هاي سنگين
و خواب پر مرافعه پاسبان وزيد
آوازخوان و پرسان
از طاقهاي باد گذشتم
از طاقه هاي آب كه پل مي گشودشان
از شال هاي سبز و لطيف آب
اين شالها به شانه كي بال خواهد زد ؟
اين ترمه ها به گردن كي شال خواهد شد ؟
وين جامه ها به قامت كي موزون ؟
آن دورها
در چار راه توفان
در ملتقاي چاركوير خشك
آن نخل پر شكسته
آن دختر بتيم قبيله را
بايد امير چارقد سبزي
از اين همه غنيمت و خلعت
در دل بماند ايا ؟
بيداد شوره كشته
خشكيده ياس باغچه ما
آواز چارگز كفن نو را
در دم دمان عيد
خوش خوش بخواند ايا ؟
پاسي دو مانده از شب
نزديك تپه هاي نيلوفر فلق
نزديك بوي جاري بزغاله
در كوچههاي پر علف خيمهگاه ايل
بيمار گونه زرد خميده غريب وار
تطهير يافته
در شط پر جلال ظلمت
تعميد يافته
در چشمه كبود محاق
ماه
از انزواي غار تفكر
بيرون خزيد
در چار راه توفان
بر آستان 29
انديشناك درنگي كرد
بر ما چه روزگاري رفت
آن چاه پر مخالفت
از روزگار ما چه دماري
ايا دوباره بايد ؟
آنگاه
پوشيده سرخرويي خجلت را
در زردگونگي مشقت
به سايبان چوپان
آن نخل پر شكسته
خرماي خشك و چمچمه آبي را
در چار راه صاعقه روي آورد