آواز كودك گستاخ

به آبش مي سپرم
اين كودك شرور
كه چشم بازنكرده
زبان گشاده است
به تحقير قبيله سنگستان كه ماييم
قبيله را بر من خواهد شوراند اين زبان دراز
و مرا نه كه خود را
به كشتن خواهد داد
تا زبان بريده به عزلتي نشاندم سوگوار خويش
به آبش مي سپارم
اميد در نجاتش بندم
به ساحل دوري آن سوي جهان
شايد به تور ماهيگيري افتد
بي نوا و شريف
و صيادي چالاك بپرورد او را
شايد بر آستانه زني فروافتد
بزرگ تبار
و بي نطفه شوي
تا شگفتي آفرين شهزاده اي برانگيزد از او
طلسم شكن
و قلعه گشاي ديو برده پريزادان
تا پاسدار روياي نايمن دختران شود
عاقبتم به سوگ خويش خواهد نشاند
اين كودك شرور
و به ياوه مردي ديگرگونم خواهد كرد
بهتر كه به آبش بسپارم
تا به خاك