بخش ۴ - از خداوند ولي‌التوفيق در خواستن توفيق رعايت ادب در همه حالها

از خدا جوييم توفيق ادب
بي‌ادب محروم گشت از لطف رب
بي‌ادب تنها نه خود را داشت بد
بلك آتش در همه آفاق زد
مايده از آسمان در مي‌رسيد
بي‌شري و بيع و بي‌گفت و شنيد
درميان قوم موسي چند كس
بي‌ادب گفتند كو سير و عدس
منقطع شد خوان و نان از آسمان
ماند رنج زرع و بيل و داس‌مان
باز عيسي چون شفاعت كرد حق
خوان فرستاد و غنيمت بر طبق
مائده از آسمان شد عائده
 چون كه گفت انزل علينا مائده
باز گستاخان ادب بگذاشتند
چون گدايان زله‌ها برداشتند
لابه كرده عيسي ايشان را كه اين
دايمست و كم نگردد از زمين
بدگماني كردن و حرص‌آوري
كفر باشد پيش خوان مهتري
زان گدارويان ناديده ز آز
آن در رحمت بريشان شد فراز
ابر بر نايد پي منع زكات
وز زنا افتد وبا اندر جهات
هر چه بر تو آيد از ظلمات و غم
آن ز بي‌باكي و گستاخيست هم
هر كه بي‌باكي كند در راه دوست
ره‌زن مردان شد و نامرد اوست
از ادب پرنور گشته‌ست اين فلك
وز ادب معصوم و پاك آمد ملك
بد ز گستاخي كسوف آفتاب
شد عزازيلي ز جرات رد باب